معلوم نیست زیاد داشتن، وسعت رزق باشد. زیاد بهره گرفتن و استفاده کردن، وسعت رزق است. این که به فکر دیگران باشیم و به دیگران خیر برسانیم وسعت رزق است؛ اما این که جمع کنیم و نه خودمان مصرف کنیم و نه به دیگران بدهیم، این وسعت رزق نیست!!

امیر المؤمنین (علیه السلام) یک موقعی درهمی را به دست مبارک گرفتند و فرمودند:
{أما إنک إن لم تخرج عنی لا تنفعنی}؛ “بدان که اگر تو از دست من بیرون نشوی سودی به حال من نخواهی داشت”.۱
تا وقتی که در دست منی فایده ای نداری، ولی اگر از دست من بیرون رفتی و یک مشکلی را حل کردی، گره از کار کسی گشودی، شکمی را سیر کردی، به خودم به خانواده‌ام خیر رساندی، فایده داشته ای.

اگر از این پول خیری درآمد، آن پول خوب و قشنگ است. خیر در این است که به اندازه خودمان مصرف کنیم و بقیه اش را هم صرف نیازمندان کنیم.

۱.مجموعة ورام، ج ۱، ص ۱۵۷
آرامش زندگی درپرتو تقوا ص۹۹