بسم الله الرحمن الرحیم

«ن وَ الْقَلَمِ وَ مَا یَسْطُرُون»

جایگاه قلم و نوشتار در شرع مقدس اسلام به قدری والاست که خداوند متعال در سوره‌ی مبارکه‌ای به همین نام، به قلم و آن چه نوشته می شود سوگند یاد کرده است.

به رغم توصیه های اخیر و چندباره ی رهبر معظم انقلاب مبنی بر رعایت ادب و اخلاق در شئون مختلف، موضع گیری ها، نقد افراد و بویژه مسئولین، چند صباحی است که نوک قلم برخی اهالی رسانه در دزفول بسیار تیز شده و صاحبان این گونه قلم‌ها یکدیگر را با الفاظ بسیار تند، زننده و غیر اخلاقی مورد خطاب قرار می‌دهند.

جالب توجه این که دامنه این کار نامناسب، حتی دامن برخی مدعیان تدین، تعهد، انقلابی‌گری و… را نیز آلوده ساخته و در این میان کمبود، نبود یا کافی نبودن علمای ربانی و راهبران مهذَّب اخلاقی در شهر، بیش از هر زمان دیگری احساس می شود.

ذکر این نکته هم ضروری است که حداقل، یکی از عواملی که پای افراد سالم، متعهد و متخصص را از مناصب مهم شهری قطع کرده است، رواج این ادبیات مشمئز کننده و ویرانگر و عدم مراعات تقوا در نقد افراد است.

اگر از ظرفیت امر به معروف و نهی از منکر(آن هم توسط افراد متخصص و آگاه ) در این حوزه استفاده نشود و قلم به دستان متعهد، نسبت به رفع این معضل سنگین اجتماعی اقدام نکنند، به زودی شایسته سالاری از این دیار رخت بسته و بنا به تصریح روایات اسلامی موجب تسلط اشرار می‌شود: إذا لَمْ یَأمُروا بِالمعروفِ و لَمْ یَنْهَوا عن المُنْکَرِ و لَم یَتَّبعوا الأَخیارَ مِن أَهلِ بَیتی، سَلَّطَ اللّهُ عَلَیهِم شِرارَهُم.(کافی،ج۲،ص۳۷۴،ح۲)

این حقیر بارها در تریبون های رسمی، مصاحبه ها در جمع خواصِ تاثیرگذار، به این ضایعه و کمبود، اشاره و تصریح کرده‌ام اما فضای مسموم سیاسی شهر که بویژه در ایام انتخابات، به اوج خود می‌رسد امکان پیگیری در این خصوص یا استفاده‌ی حداقلی از بضاعت های اندک و موجود را نیز فراهم نمی‌کند.
لذا بر عالمان و آگاهانِ به این مهم، فرض است که با هدف جلوگیری از انحطاط اخلاقی و نابودی ظرفیت اخلاق(به ویژه در رسانه‌ها و قلم های تاثیرگذار)، نسبت به جبران این نقصان بزرگ اهتمام ورزند.

۱۵ فروردین۱۴۰۰ ش

محسن ریاضی