بیش از چهار قرن است که غربی ها پس از نهضت رنسانس، جهت سکولاریزه کردن تمام عیار جامعه خود تلاش می کنند!

 منظور از سکولاریزه کردن تمام عیار، بکارگیری دو اصل لذت و فایده در تمام شئونات زندگی اجتماعی اعم از سیاست و حکومت، بازار و اقتصاد، آداب، رسوم و فرهنگ عمومی است!

 آنها ابتدا توسط فلاسفه به تئوریزه کردن کردن سکولاریزم پرداختند(قرن شانزده و هفده)، آنگاه کلیسا را در قرن هفدهم از قدرت خلع و حکومت های سکولار یا لائیک را به وجود آوردند و در مرحله بعد به مبانی و آموزه های مسیحیت تاختند تا جایی که اعلام کردند: خدا مرده است! (قرن 19)

اما از آنجایی که معتقد به اصالت فایده بودند نتوانستند از فایده ی دینمداران، خود را محروم کنند لذا طرح نویی درافکندند و گفتند: دین امری فردی و شخصی است و نمی‌تواند و نباید در امور اجتماعی مردم دخالت کند و برای آنان باید و نباید تعیین نماید!

به عبارت صحیح تر هم خدا را خواستند هم خرما را! هم فواید دین مداری را در مواقع بحرانی مانند جنگ ها، طوفان ها، زلزله ها یا خشک سالی که مردم را دعوت به صبر یا حمایت از درماندگان به آسیب دیدگان می‌کند می خواستند و هم نمی خواستند دین مداری مانع اصالت لذت، عیاشی و خوشگذرانی گردد!

 لذا با تهدید و تطمیع، ارباب کلیسا را راضی به قبول این اصل نمودند که دین امری خصوصی و فردی است حال برای آنکه بتوانند اصل لذت را جامه عمل بپوشانند، تا در مسائل مفسده انگیز اجتماعی دخالت نکنند باید فرهنگ برهنگی را ترویج می نمودند.

ویل دورانت مورخ شهیر آمریکایی می نویسد: «ترویج برهنگی یا سیاست حیازدایی در قالب جنبشی ضد دین موسوم به رنسانس آغاز شد! این جنبش با ایدئولوژی دنیا محوری و امانیسم و با هدف حذف خدا و اخلاقیات از زندگی بشر بر استثمار ساده لوحان و بینوایان رنجکش توسط عده‌ای خاص شکل گرفت و تفسیری دیگری از کمال انسان را ارائه داد که در آن صرفاً جسم او تقدس یافته، لذا لذت محوری خصوصاً لذت شهوانی جنسی اساس سبک زندگی جدید را پایه گذاری کرد. در این تفکر ارزش زن به اندازه لذت بخشی اوست.»

_{تاریخ تمدن ویل دورانت، فصل اول}

همانطور که ویل دورانت تاکید می کند، اساس این جنبش استثمارگر فریب ساده لوحان و بینوایان رنجکش بود و این ساده لوحان بینوا نمی‌دانستند که هدف اصلی این جنبش بهره‌کشی جوامع بر اساس اصالت لذت و فایده است!

 اینک باید به این پرسش پاسخ داد که: فرهنگ برهنگی را از کجا آغاز کردند؟

 ابتدا از قداست زدایی شروع کردند!

از آنجایی که تنها رسانه در  قرن هفدهم نقاشی، مجسمه‌سازی و ادبیات بود، لذا پیروان رنسانس که اینک مورد حمایت دولت های سکولار هم بودند از این هنرها بیشترین بهره برداری را به نفع ترویج برهنگی نمودند و با خلق آثار نقاشی، مجسمه‌سازی و یا تولید رمان های ادبی، بیشرمانه ترین برهنگی جنسی را رقم زدند.

 برای نمونه، تقدس زدایی را با تصاویری از خدای یونان (زئوس) که در حین عمل جنسی بود شروع کردند و سپس پا را فراتر نهاده و تصاویر برهنه ای از حضرت آدم و حوا، حضرت عیسی، یحیی و حضرت داوود را ارائه و حتی به حضرت مریم که در عفاف و حجاب زبانزد عالم بود رحم نکردند و تصاویر بی حجاب و با سینه معلوم از حضرتش نقاشی نمودند! این تقدس زدایی تا اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ادامه داشت اما به دلیل مقاومت سرسختانه جمعیت های مذهبی نتوانستند، اکثریت زنان و خانواده های آنها را مجاب بی حجابی نمایند.

با اختراع سینما در اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم هجمه به حجاب زنان شدت یافت و رسانه سینما توانست به خوبی اصل لذت را بر کرسی نشاند.

در کنار سینما هزاران رقاصخانه، قمارخانه و مراکز فساد تاسیس گردید.

بدین ترتیب اولین برهنگی یعنی برداشتن روسری از سر زنان و بانوان غربی آغاز شد. اما این مقدار کافی نبود! لازم بود ساق پای زنان لخت شود تا لذت مردان هوس باز کامل شود.

در همان اوایل قرن بیستم در روزنامه نیویورک تایمز آمریکا مصاحبه ای در این خصوص پخش گردید که مصاحبه شونده اظهار امیدواری نمود: تا ده سال آینده دامن زنان به بالای زانو خواهد رسید!

وقتی قرن بیست و یکم فرارسید همه تصور می کردند که فرهنگ برهنگی به آخر خط رسیده است و بیش از این مقدار نخواهد توانست ادامه دهد جز در اماکنی مانند استخرها یا سواحل دریا!

 اما در نهایت ناباوری در برخی ایالت‌های آمریکا از جمله نیویورک، نیوهمشایر، اوهایو، هاوایی و تگزاس قوانینی وضع گردید که مردان و زنان مجازند تا بدون بالا پوش و پیراهن در ملاء عام ظاهر شوند!

در سال ۲۰۱۴ کارگردان زن آمریکایی به نام «لینا اسکو» فیلمی با همین محتوا تولید نمود به نام «آزادی پستان»!

همچنین از سال ۲۰۰۹ بی بی سی اعلام نمود که در انگلیس، بدون بالاپوش جرم نیست! اگر از ارباب سکولاریسم بپرسیم حد یقف شما کجاست؟ بی پروا خواهند گفت: لخت مادرزاد!

 زیرا اگر مشکل آنها چادر زنانه یا روسری بود که امروز قریب به یک قرن است فاتحه اش را خوانده اند!

یا اگر مشکل آنها دامنه بالازانو بود باز چند دهه است که آن را بدست آورده اند!

از اوایل قرن جدید هم که شروع کرده اند به درآوردن لباس بالاتنه زنان و لابد تا آخر قرن ۲۱ این ماموریت را انجام و لباس بالاتنه زنان را به مذبح میبرند تا مردان هوس بازشان سیراب از لذت شوند!

اینک از نظر مردان و زنان ایرانی، بالاخص آن دست که سبک زندگی غربی را بر سبک زندگی سنتی و ایرانی ترجیح می‌دهند باید پرسید که: تا چه حد فرهنگ برهنگی را برای نوامیس خود قبول دارند؟ کافی است به برداشتن روسری رضایت دهند! آنگاه با اطمینان خاطر به آنها خواهیم گفت: نوامیس شما در نسل های آینده همان بی راهه ای را خواهند رفت که نوامیس غربی در نهایت رذالت رفتند و همچنان می روند !

این بی راهه با یک روسری ساده شروع خواهد شد و بالاخره با برهنگی کامل به پایان خواهد رسید.

مباد اینچنین

قدرت الله متین
29/6/1401