دزفول با چهار بخش مرکزی، سردشت شوش و اندیمشک ، نزدیک به ۲۰۰ کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق داشت . که پس از پیروزی انقلاب اسلامی حفاظت از محدوده ای فراتر از آن از بستان تا موسیان (نزدیک به سیصد کیلومتر) در کنترل فرزندان این شهرستان قرار گرفت.
با انقلاب اسلامی و تضعیف ارتش و خلوت شدن پاسگاه‌های مرزی و اقدامات حزب بعث در قاچاق اسلحه وراه اندازی و اعزام تیم های خرابکاری به استان خوزستان، جوانان انقلابی شهرستان دزفول راهی پاسگاه‌های مرزی شدند . ماه‌ها پیش از تهاجم رسمی عراق به ایران، این مردم شهرستان دزفول بودند که مانع تحقق اهداف پلید حزب بعث شدند. و جاسوسان صدام را به دست عدالت سپردند.

سرانجام تهاجم نظامی و برخورد خشن برای ساقط نمودن نظام نو پای اسلامی و یا حداقل تجزیه خوزستان به عنوان آخرین حربه استکبار جهانی رقم خورد.

با شروع جنگ تحمیلی، همه مساجد شهرستان به پایگاههای بسیج مردم تبدیل شدند و همین جوانان شهرستان بودند که با تشکیل حداقل ۱۵ جبهه ی دفاعی، از بستان تا موسیان، مانع از رسیدن صدام به ارتفاعات زاگرس و تجزیه خوزستان شدند.

و مردم دزفول درحالیکه می توانستند میهمان شهرهای امن و دور از صحنه جنگ باشند ترجیح دادند که در شهر بمانند و با بازسازی شوادونهای قدیمی و احداث سنگرهای بتنی جدید و پناه جستن در روستاهای پیرامون، در منطقه بمانند و پشتیبان فرزندان خود در جبهه های نبرد و میزبان بسیجیان جان برکف اعزامی از سراسر کشور باشند.
اگر چه مرگ را در یک قدمی خود می دیدند و برای هرلحظه شهادت و قطعه قطعه شدن، آماده بودند.

دزفول تنها شهر اشغال نشده ای است که تا این حد ازحجم گسترده ، مورد اصابت توپ و راکت و موشک قرار گرفته است ولی چون مردم بنای تخلیه و ترک شهر را نداشتند بلافاصله بعد از هر انفجار و تخريب، به خاکبرداری و بازسازی پرداختند و از تبدیل شدن شهر به یک ویرانه ی غیرقابل سکونت جلوگیری نمودند.

مقاومت مردم ایران در مقابل ددمنشی استکبار جهانخوار طلیعه ای روشن و مبارک برای مظلومان و محرومان در عالم شد و این مقاومت درس آموز، باید الگوی ایران و جهان باقی بماند . به همين انگیزه در هفتمین سال دفاع مقدس و پس از بررسی و مقایسه همه شهرهای کشور، بویژه شهرهای درگیر در جنگ، از شمال غرب تا خلیج فارس، به دلایل متعدد که در رسانه های رسمی اعلان شد دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت‌ ایران برگزیده شد.و لوح زرین به مردم آن اعطا و با حضور هیئتی از دولت، در میدان اصلی شهر نصب گردید.

از سال ۱۳۹۰ و با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور، چهارم خرداد سالروز معرفی دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت و اهدای لوح زرین، به عنوان روز ملی مقاومت و پايداری- روز دزفول انتخاب شد.
این روز و این مناسبت فرصتی است برای تجلیل از اسوه های مقاومت و تقویت ظرفیتهای مقاومت ساز .

اگر چه دستاوردهای عظیمی چون تقویت هويت ملی ، دینی و انقلابی نسل‌های آینده بخشی از دستاوردهای غیر قابل انکار بزرگداشت چهارم خرداد است و ما این مهم را از نظر دور نمی داریم، لیکن تجلیل عملی از مردم بالیاقت دزفول این است که به مناسبت این فرصت و این سابقه، برخی مطالبات که عقل ،منطق و قانون آنها را تایید می کند پیگیری شوند.

برخی از مطالباتی که مسئولان شهرستان و استان می بایست برای تحقق آن کوشش نمایند عبارتند از :

۱- راه اندازه جشنواره ها و مسابقات ،فرهنگی و ورزشی ملی و جهانی به مناسبت روز ملی مقاومت و پایداری- روز دزفول، و مقدم بر آن ایجاد و تقویت زيرساخت‌هاي مورد نیاز برای چنین رویدادهایی.

۲- احداث پارک موزه ملی دفاع مقدس ، شهري تفریحی ، گردشگری با آخرین تکنولوژی های پیشرفته جهان، جهت بازدید مردم ایران و جهان.

۳- احداث و راه اندازی باغ یا پارک ملی شهدای ایران با درختان مثمری به تعداد شهدای ایران، همراه با پلاک معرفی هر شهید.

۴- راه اندازی صدا و سیمای مقاومت و پايداری و اختصاص شبکه‌ای جهانی مثل افق با پخش از این مرکز . مشابه رادیو معارف که مرکزیت آن شهرمقدس قم است.

۵- راه اندازی کتابخانه ملی مقاومت و پايداری در این شهر

۶- راه اندازی دانشگاه جامع ملی دفاع درشهری که پایتخت مقاومت ایران اسلامی است.

۷- فضا سازی ،نمادسازی و ايجاد جلوه های بصری در مسیر گردشگری دفاع مقدس، که شامل شناسائی بیست نقطه یادمانی در شهر دزفول است. این مناطق نیازمند فضا سازی ،نمادسازی و ايجاد جلوه های بصری برای بازدید کنندگان است.

علیرضا زمانی راد
عضو شورای اسلامی شهر دزفول ۱۴۰۱/۰۳/۰۴