به گزارش سلام دزفول، نگارش سریال “الف دزفول” به روزهای پایانی رسیده و مرجان اشرفی‌زاده نویسنده و کارگردانش امیدوار به شروع پیش‌تولید در سال 1399 است. با اینکه او درگیر سریالی به نام “می‌جان” شبکه سه سیما است که به خاطر مشکلات کرونایی متوقف شده و در حال آماده‌سازی مقدمات شروع کارند اما علاقه دارد ماجرای پشت جبهه و مقاومت مردم دزفول در برابر موشک‌باران عراق را هرچه زودتر مقابل دوربین ببرد.

اشرفی‌زاده گفت: قرارداد سریال 40 قسمته بوده اما قسمت‌هایش افزایش پیدا کرده است. واقعاً “الف‌‌دزفول” قصه زندگی و روزگار مردمانی را به تصویر می‌کشد که در سال‌های جنگ در شهری که آمار بیشترین حملات موشکی و بمباران را داشته، زیسته‌اند. صحنه‌های عجیب و غریبی از امیدواری و مقاومت در عین سختی‌ها را مخاطب خواهد دید. یعنی زندگی در شرایط سخت و ان‌شاءالله هرچه زودتر بتوانیم مقدمات کار را فراهم کنیم.

‌وی با اشاره به اینکه امیدوار است پیش‌تولید سریال در سال 1399 شروع شود، افزود: از نگارش سریال چیزی نمانده اما دو مسئله وجود دارد اول تمام شدن پروژه “می‌جان” و رساندن به آنتن و دوم پیش‌تولید نسبتاً طولانی “الف‌دزفول” که هم فضای تاریخی دارد و هم ساخت دکورها و انتخاب بازیگرهای نوجوان را می‌طلبد. فکر می‌کنم روند سختی را پیش رو خواهیم داشت.

خلاف بسیاری از سریال‌های دفاع مقدسی که در شهرک سینمایی دفاع مقدس تصویربرداری می‌شوند اما این بار «الف دزفول» در شهر دزفول ضبط می‌شود آنهم به این دلیل که موضوع اصلی‌ سریال به اتفاق‌های پشت جبهه می‌پردازد و ربط مستقیمی به فضای جنگ و جبهه ندارد.

این نویسنده و کارگردان تأکید کرد: معمولاً در تلویزیون روند معکوس است و آنتن را برای زمانی که می‌خواهند بر همان اساس، زمان پیش‌تولید را تعیین می‌کنند، امیدواریم در سال 1399 پیش‌تولید این کار آغاز شود.

اشرفی‌زاده درباره روزهای کرونایی که تأثیر منفی روی روند کارها گذاشته، گفت: شرایط شرایط دردناکی است، من بچه کوچک دارم و طبیعتاً برای آنها هم خیلی سخت است. نگرانی و استرس همه‌جا وجود دارد؛ حتی از عطسه و صرفه خودمان هم واهمه داریم. کرونا روند زندگی و کارها را مختل کرده و نمی‌گذارد کار در هر عرصه‌ای پیش برود.  واقعاً “کرونا” همه اصناف را گرفتار کرده از جمله کار ما که خیلی جدی‌تر با این بیماری مواجه می‌شویم. از خداوند می‌خواهم هرچه زودتر شرّ این بیماری را کم کند، واقعاً برایم سخت است این نگرانی و اضطراب و ناراحتی را در چشم همنوعانم می‌بینم.