دولت‌های شاه‌ساخته در مقابل موج خروشان نجیب‌زادگان انقلابی تاب نیاورده و پی‌درپی ساقط می‌شدند.

بعداز سقوط هویدا و عمر کوتاه جمشید آموزگار، جعفر شریف‌امامی با شعار دولت آشتی ملی، نخست وزیر شد، او نیز بعد از کشتار وحشیانه ۱۷-شهریور تهران، جنایات زیادی در سراسر کشور مرتکب شد، ازجمله فاجعه ۲۴مهر۵۷ دزفول را نیز رقم زد!

آن روز، هنوز راهپیمایی مردم معترض دزفول از مسجد بازار (مسجد امام حسن مجتبی علیه‌السلام) آغاز نشده بود که صدای شلیک گاز اشک آور موج مردم را به تلاطم انداخت و پس از آن، صفیر گلوله‌ها لحظه‌ای آرام نمی‌گرفت‌.

از صبح تا نزدیک غروب، حدود ۸-۹ساعت کوچه‌ها و خیابان‌های دزفول شاهد خشونت‌های خونین پلیس مسلح با مردم ضدفسادوفحشا بود که با ورود خودروهای ارتش و شهادت ۸نفر و مجروح شدن ده‌ها نفر از جوانان ضد سلطه بیگانگان (آمریکااسرائیل)، پایان گرفت.
آن‌شب مردم از قساوت و خشونت ارتش شاه در حمایت از بیگانگان، بهت‌زده بودند و فردای آن‌روز، حماسه آزادگان دزفول، حتی تیتر مطبوعات دوران اختناق شد.

همین خون جوانان مظلوم، “کریم خان آصف” وکیل شهرستان دزفول را نیز به صدا درآورد تا ضمن اعتراض به کشتار مردم دزفول، طی نطقی در مجلس شورای ملی اعتراف کرد که “منصور روحانی” وزیر کشاورزی دولت هویدا، طی یک معامله صوری، ۸۰هزار هکتار از اراضی کشاورزی دزفول را به [یهودیان] آمریکا و انگلیس فروخته است.

: «از خوش‌خدمتی این وزیر، واگذاری هشتاد هزارهکتار از حاصلخیزترین اراضی ایران به بیگانگان [یهودیان آمریکاوانگلیس] با تزویر و حقه‌بازی بود؛ این اراضی شامل زمین‌های زیر سد دز و اراضی آبی و دیم کشاورزان شهرستان دزفول بود که وی با قلدری و تهدید و ارعاب و با سپردن مبلغی کمتر از یک صدم قیمت به صندوق ثبت، آن زمین‌ها را مصادره و به چند شرکت خارجی [چندملیتی صهیونی] واگذار نمود که در نتیجه این قدام خائنانه، ۶۵ روستا تخریب و جمعیتی حدود ۶۵ هزار نفر آواره شدند و هفت میلیارد تومان [بیشتر از یک میلیارد دلار] به کشاورزان دزفول خسارت وارد گردید»¹.

“منصور روحانی” وزیربهایی هویدا ۸۰هزار هکتار زمین را به شرکت‌های چندملیتی یهودی «ایرانکالیفرنیا و ایرانشلکات و هاوایی (ایران بین‌الملل) و نراقی (ایران_امریکا)» به یک‌درصد قیمت فروخت؛ در زمانی‌که لایحه کاپیتولاسیون تصویب شده بود و امریکایی‌ها در تجاوز به مال و جان و ناموس ایرانیان مصونیت قضایی داشتند!

ای‌کاش آمریکایی‌های صهیونی به تسلط بر هزاران هکتار از اراضی زراعی دزفول بسنده می‌کردند، اما آنها با کمک وزیرکشاورزی شاه، مهندس “منصور روحانی” بهایی، سازمان آب و برق و مرکز تحقیقات کشاورزی (صفی آباد) و نیز پایگاه شکاری دزفول را نیز تا سال‌ها تحت مدیریت مستقیم خود داشتند و مستشاران امریکایی در همه جای ایران، بر اموال و نوامیس نجیب‌زادگانِ مسلمان، فرمانروایی می‌کردند!
خدا می‌داند، ما مردم دزفول سر افکنده بودیم، اگر پیامبر اکرم از ما می پرسید: مگر در قرآن نیامده که «کافران هرگز حق تسلط بر مومنان را ندارند= وَلَن يَجعَلَ اللَّهُ لِلكافِرينَ عَلَى المُؤمِنينَ سَبيلًا (نساء/۱۴۱)؛ پس چرا کفار امریکایی_صهیونی وحشی صفت و بهائیان مزدور آن‌ها را بر سرنوشت و سرزمین‌های مسلمانان استیلا دادید؟
چرا در ادارات مملکت، امریکایی‌ها را کارفرما کرده و خودتان کارمند و کارگر آن‌ها شدید؟
اگر خمینی با انقلابش به دادما نمی‌رسید، در بهترین حالت، دزفول و خیلی جاهای دیگر، مانند جزیره “اوکیناوای ژاپن” می‌شد که مال و جان و ناموسشان بازیچه امریکایی‌های ظالم و عیاش می‌شد؛

تازه اگر امریکایی‌ها، مثل اسرائیل عمل نمی‌کردند و با کمک بهائیان، قصد مالکیت شهرستان دزفول [بخاطر مقبره حضرت حزقیل و شوش دانیال_نبی] را نداشتند!

آری امام خمینی روح خدا در کالبدما دزفولی‌ها و تمام مسلمانان ایران شد تا توانستیم خود را از ننگ استیلای استثمارگران انگلیسی و امریکایی و اسرائیلی و عوامل بهائی آن‌ها رهاکنیم.

حق است اگر تا همیشه، شاکر این مرد خدایی و خون پاک شهدای انقلاب اسلامی باشیم.

اگر از او و راه او و جانشین شایسته او، امام خامنه‌ای، خردمندانه پیروی کنیم، از بت‌های درونی هم، رها خواهیم شد.

منصور کیانی
(با تلخیص و ویرایش)
۱۹ بهمن ۱۴۰۳

۱.انقلاب اسلامی در دزفول [غلامرضا در کتانیان/ ص۱۶۵)

پ.ن: نقش بسیار مخرب دو گروه دست‌ساز یهودیان انگلیسی در جهان اسلام، در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، امنیتی، اقتصادی و سیاسی، هنوز تقریبا مسکوت و ناشناخته مانده است:
یکی وهابیون در میان اهل سنت
و دیگری بهائیان در میان شیعیان

روشنگری درباره نقش منحصربه‌فرد بهائیان در بدنام کردن شیعیان و خیانت به ایران و ایرانیان و جاسوسی به سود اسرائیل و آمریکا و انگلیس، ضرورت حیاتی دارد.

محمدعلی رامین